تبليغاتX
مهناز سادات رضوى

مهناز سادات رضوى

تو و من و شاید غزال من..............

هو العشاق

 

 سلام دوستان . من آمدم با یک کوله بار سبز . نفسی آرام مانند دریای بی کران . 

 

وقتی که احساس در زبان نمی گنجد انسان پی بهانه ای است تا هماره بالحنی اگر چه

 

زبان من از بیان آن الکن است اما حق ماجرا را ادا کرده باشم .

 

تقدیم به کسی که با تمام وجودم دوستش دارم 

 

همسر مهربانم  شاعر گرانقدر و بزرگوار 

 

جناب محسن سلطانی

 

تمام بهانه ی زندگیم از  آن توست

 

بایک غزل مثنوی همراهم باشید دوستان من

 

 

 

 

 

نسیم    باد    بهار   است    در     ازای    کنشت

خدا     نوشته     میان      غزل  سرای      بهشت

 

نوای   بلبل  و    آواز  چنگ    و     نغمه ی      عود

خوش  است خوش  بود   آبی   روانه  بر  لب   کشت

 

بهشت     سرو   حضور     تو   است    ا ی    مهتاب

تو  آسمانی  و  ماه  و  زمین    خدا     چه  نوشت

 

تمام      هستی    من      لیک    در      ازای        رخت

خدایی    مهر  تو   و  خاک  من     به     هم      بسرشت

 

سرشت    خلقت       تو     در        نهان       من       جاریست

خوش  است   خلقت  خوب تو  در ازای  بهشت

 

تو        شاه     بیت     غزلهای     عاشقانه ی       من

تو    تک   یلی     که     نشسته   میان   خانه ی    من

 

تو       آسمانی    و      هر    جا     ستاره ای       تابید

دوباره      عطر    تنت    را   به     جان      من       پاشید

 

خوش آمدی  به  دل  من    که  عشق     سرشار    است

تمام     هستی   و      جانم      که    مدعی     یار    است

 

خدا        برای       قدومت         تمام         شهر     آذین...

فرشته  ها       همه        هستند      در    کمین        زمین

 

تو       مال     من     شده ای     آسمانی ات     کردم ت

نه         اشتباه      نکن       کهکشانی  ات        کردم

 

چقدر      با   عظمت    هستی      و     تمام         زمین

برای        دیدن     رویت     نشسته اند        به      کمین

 

نسیم     باد     بهار   است      در          ازای      بهشت

خدا     نوشته     میان       غزل         سرای         بهشت

 

 

تقدیم          با    زیباترین              احساسها.............      

 

+نوشته شده در یکشنبه دهم خرداد 1388ساعت2:47توسط مهناز سادات رضوى | |

امشب از رویت پری چهره  تمنا می کنم.............

امشب   از   رویت   پری   چهره   تمنا     می کنم

عاشقم  من   عاشقی  را  با  تو   معنا    می کنم 

 

با   توام   شیرین ترین  قصه   به   دشت  عاشقی

کوه کن  فرهاد   عاشق   را   چه   رسوا   می کنم

 

من  که  موجم  در   قنوت  ساحل   چشمان     تو

قطره گون   با  عشق  تو   یادی  ز  دریا    می کنم

 

با   تو  می مانم   اگر حتی   خدا  هم   قلب     من

بشکند  اما   تو   را    هر   لحظه    پیدا    می کنم

 

عشق را   آیینه    در     آیینه    می دانی    (فروغ)

حرفها یی    را      ز     دلدارت     تمنا      می کنم

+نوشته شده در جمعه بیست و هشتم فروردین 1388ساعت19:34توسط مهناز سادات رضوى | |

سلام  وعرض ادب  وفروتنی دارم  خدمت همه شما عزیزان 

وامیدوارم این عید باستانی برشما مبارک باشد وسالی

سرشار از موفقیت وکامرانی داشته باشید

با یک غزل به استقبال سال نو می روییم   

از  آن شادم که عید آمدبهاری در بهاران شد  

گل  ذوق   دلا ویزم    گرفتار     هزاران     شد  

 

بهار  آمد  نسیمی نو به  بزم عاشقان  پیچید  

چمنزاران چمنزاران پر از گلگون عذاران    شد 

 

طبیعت رسته از اسفند و  آمد بوی   عید  امروز

گل  ناز آفرین  من   عروس   سبزه زاران    شد

 

طبیعت  با (( فروغ )) عشق  غزلخوان غزالان اس

از آن شادم که  عید  آمد  بهاری در بهاران شد

 

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم اسفند 1387ساعت19:26توسط مهناز سادات رضوى | |

دیگر غزل بهانه ی تنها شدن نداشت    ..........

دیگر  غزل  بهانه ی تنها   شدن  نداشت

یک شاه بیت ناب که رسوا شدن نداشت

 

باران  گرفت  و  موج   غزلهای   عاشقی

طوفان وزید و  فرصت فردا شدن  نداشت

  

اینجا و هر  کجا  که  دلم  را   شکسته اند

حتی سرود مجلس من ما شدن  نداشت

 

در این زمین  خشک  و  نفس گیر  التهاب

طوفان رسید  وقدرت  صحرا شدن نداشت

 

انگار   آسمان   غزل  عاشقی    شکست

موجی  وزید  و  فرصت  دریا شدن  نداشت

 

وقتی   که  دور  می شوم  از  آشیان  تو

یک فرد هم نشانه ی  عیسا شدن نداشت

 

باز از کنار من  نفسی  می گذشت و  گفت

دیگر   غزل  بهانه ی  تنها  شدن    نداشت

 

 

 

 

+نوشته شده در چهارشنبه هفتم اسفند 1387ساعت12:44توسط مهناز سادات رضوى | |

سلام و عرض ادب  وفروتنی  دارم خدمت شما پیروان راه ایثار و مقاومت

و گرامی میدارم پیروزی خون بر شمشیر را

 و ارج می نهم  این ایام  را  و  خدمت  همه شما بزرگواران تسلیت  عرض میکنم

*** بسم رب الکعبه***

بسم رب الکعبه اینجا کم ک مک جا می گرفت

دیده ی   پر خون  عالم  ذکر  زهرا   می  گرفت

 

دشت  بود  و قصه ی  دلدادگی ها  و   خدنگ

قصه ی دلدادگی هایی  که   سرها  می گرفت

 

خیمه های   سر  به سر  موج اسارت رود غم

در خیالش  رود  هم  آغوش  دریا  می  گرفت

 

قصه ی مرد غریبی  بی کس وتنها به دشت

مختصر شمشیر وقرآن و عطش جا می گرفت

 

در میان  دشمنان   و  دوستداران    حسین

طفل نو پایی  میان خیمه ها  پا  می گرفت

 

کاروان آهسته می رفت و زمان تیک تاک خود

دختری  با  هر  قنوتش ذکر  بابا  می  گرفت

 

حجله ی دامادی عشق  وعروسش تازه بخت

با   لب  عطشان خود  ذکر خدایا  می  گرفت

 

خواهری  پروانه گشته  سو ی طفلان حسین

با ندایش   واژه ی حل  یا عطا  را  می گرفت

 

سرزمین بود و تنور عشق و فریاد حسین

زینب از غم با حسینش  ذکر فردا می گرفت

 

سرزمین بود و  خروش رود وموج بی کسی

ماهی   افتاده   بر  ساحل  تلزا   می گرفت

 

داغدشتی را که خیمه خیمه آتش می زنند

با  حضور   حضرت  زهرا   تجلا  می  گرفت

 

اینک امروز از "فروغ " عشق معنی مبهم است

باید از سردار  دشت  عشق  معنا  می گرفت

 

 

+نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم دی 1387ساعت13:0توسط مهناز سادات رضوى | |

وقتی  غزلهای تورااز دل شنیدم........

وقتی غزلهای  تو را از دل  شنیدم

 آهسته  آهسته  نقابت  را کشیدم

 

چون ماه نو بودی برایم عارفانه

وقتی صدایت را زجان ودل شنیدم

 

تویوسف دل بودی ومن عاشق تو

وقتی تو را با چاه دل دمساز دیدم

 

تو بهترین تکیه گه هرقلب عاشق

وقتی کلامت را زجان ودل خریدم

 

خواهی بدانی  ای گلم کی مست گشتم

وقتی  بسان  بلبلی  از  دل  بریدم

 

امشب برایم می زنی تا صبح گیتار

وقتی  سه  تار عاشقی  را برگزیدم

 

دانی چه وقت میخانه رامن  ترک گفتم

وقتی  می سرمستی ات را  می چشیدم

 

با از سرود و شعر سرمستی  بخوانید

من آهوی  چشم  تو و از دل رمیدم

 

+نوشته شده در پنجشنبه پنجم دی 1387ساعت19:33توسط مهناز سادات رضوى | |

+نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم آذر 1387ساعت17:41توسط مهناز سادات رضوى | |

طوفان اشک

تصویر  بغض  ابرم  و  باران  نمی شوم

ناخوانده در هوای تو مهمان  نمی شوم

تا  گرمی حضور  تو  طوفان  دل  شکست

با   نغمه ی  عبور  تو   پژمان  نمی شوم

می سوزد این نفس به گلو سینه ی مرا

بغضی شکسته در هم و طوفان نمی شوم

تا  حس   بودنت   قدم   دیگری      نداشت

پیوسته  با  حضور  تو   پنهان  نمی شوم

باران  و دشت  و سینه ی مجروح  عاشقان

بی  مرهم  وجود   تو  درمان   نمی  شوم

یک  دم  برای  من  تو بخوان  لای  لای  دل

این خواب  مبهم است وپریشان نمی شوم

صحرا   کجا  و   موج  عطشناک   مهر   تو

دیگر  اسیر  سرد ی   دوران   نمی  شوم

تا مهر روی تو  به  فرا  سوی دل  گذ شت

من   رهرو   دیار  نیستان   نمی   شوم

سوزانده قلب  من همه  حال و  هوای دل

با  بغضها  که  بر  سر  دندان   نمی شوم

بی  یاد  تو  شکسته  تر  از   هر  ترانه ام

با  یاد  تو  سرود  زمستان  نمی   شوم

فردا  و  با   فروغ  رخت  گریه  های   من

تصویر   بغض  ابرم و  باران  نمی شوم

+نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم آذر 1387ساعت17:6توسط مهناز سادات رضوى | |

بلبلی شیدا

به باغ وراغ می گشتم مثال بلبلی شیدا

 

تو بودی نغمه خوان گل شدی پیداتر از پیدا

 

به دشت سبز چشمانت مثال آهویی مستم

 

رمیدم  از همه عالم شدم شیداترین  شیدا

 

تو قرص کامل ماهی که پیشت مهر ناچیز اس

 

تو یی گل  واژه ی  قبلم تویی زیباترین  زیبا

 

چه شبهایی که با یادت نشستم تاسحرای گل

 

شبی با حافظ چشمت  رسیدم تا  شب یلدا

 

تورا می بینم وگویی برایم شور عشق هستی

 

تویی هفت  آسمان  دل تویی لیلای من لیلا

 

ز هجر روی تو  ای  گل فروغ عاطفه  سوزد

 

تویی  کاری ترین  مرهم برای  این دل سودا

 

 

+نوشته شده در سه شنبه چهاردهم آبان 1387ساعت19:20توسط مهناز سادات رضوى | |

گلغزل عشق

باور کنید شعر شماراشنیده ام

نه نه نگوکه باززعشقت بریده ام

 

بینی اگر به آتش سردی نشسته ام

پیمانه ی وصال زعشقت چشیده ام

 

شمع نگاه تو به دلم شعله ها زده اس

پروانه ام  که دست ز دنیا  کشیده ام

 

روز و شبم گذشت به هجرانت ای عزیز

آری نوای  مستی ات با جان خریده ام

 

تا  گوهر  وصال  تو  را  آورم  به  کف

مانند قطره  محنت  دریا  کشیده ام

 

در داغ دشت یاد تو ای گل فروغ  عشق

باور  کنید  گل غزل عشق چيده ام

 

+نوشته شده در چهارشنبه یکم آبان 1387ساعت17:43توسط مهناز سادات رضوى | |